Friedrich Frank Lugethal 4 februari 1909
Zijn rang was Obersturmführer en had binnen de Sicherheitsdienst de functie van Kriminal-Kommissar. Hij was als leider van het Sonderkommando Frank ondergeschikt aan de chef van de Duitse contraspionage Joseph Schreieder. Dat Sonderkommando werd ook wel Mordkommando genoemd, vanwege het grote aantal doden dat het veroorzaakte. Hij, verschillende leden van het Sonderkommando Frank en verschillende V-Männer woonden in de Willemsparkflat waar ook het hoofdkwartier was gevestigd. Frank had ook een kantoor aan het Binnenhof 4. Aan het Sonderkommando werd een peloton van acht marechaussees toegevoegd dat hij onder leiding van zijn V-Mann Reinder Zwolsman stelde. De marechaussees werden ingezet bij acties tegen zwarthandelaren, maar liet de in beslag genomen goederen dan te eigen bate op de zwarte markt verhandelen. De marechaussees werden ook ingezet bij razzia’s om jonge mannen op te pakken om in Duitsland te werk worden gesteld.
Vanaf 1944 was hij binnen de Sicherheitsdienst verantwoordelijk voor de bestrijding van het communistisch verzet. Hij was de opdrachtgever voor de arrestatieactie tegen de groep rond Hans en Sam Polak. Hij had een V-Mann die binnengedrongen was in de Raad van Verzet (RVV). Andere V-Männer van hem waren onder anderen Sjef van Wesemael, Richard Salter, Johannes Hendricus Christiaan Krom, Christiaan Willem Johan baron van Boetzelaer, Hendrikus Vastenhout, Adriaan Breed, Jan Haakman en Reinder Zwolsman. Hiervan worden Krom en Van Boetzelaer door de historicus Frans Kluiters als Abwehr-agent genoemd.
Frank stuurde Silbertannemoorden aan (of hij alle Silbertannemoorden aanstuurde is mij onbekend). Hij spoorde geheime zenders op en trachtte die dan over te nemen om zo Britse en Nederlandse geheime diensten te misleiden. Hij veroordeelde vele tientallen Nederlanders administratief zonder nader onderzoek ter dood, waarna de slachtoffers beschikbaar werden gesteld voor represaille-fusillades. Frank was de aangewezen man voor toepassing van terreur en executies.
Hij liet zijn V-Mann Reinder Zwolsman de Haagse afdeling van de rechtse verzetsorganisatie Geheime Dienst Nederland (GDN) penetreren en zelfs overnemen. Hij zorgde voor de aankomst van de geheime agent Johannes Steman uit Londen, die het radioverkeer voor zijn rekening kon nemen (onzin). Via dat radioverkeer kon hij allerlei goederen uit Londen laten overkomen, waarmee het vertrouwen van andere verzetsgroepen verkregen kon worden vanwege de Britse afkomst van de goederen. Ook gaf hij posities van militairen, afweergeschut en montageplaatsen voor V2-raketten door, waarna die snel verplaatst werden, zodat de Britten zinloze posities bombardeerden. Op deze wijze kon hij ook het bombardement op Bezuidenhout uitlokken. Tijdens het bombardement stond Frank vanaf het dak van de Willemsparkflat toe te kijken en stond te dansen van plezier (zeer twijfelachtig).
Hij had de controle over meerdere geheime zenders en via een daarvan kon hij gigantische wapendroppings bij Nieuwkoop regelen. De wapens waren bestemd om de Nederlandse bevolking te controleren indien die zich na de Duitse capitulatie tegen de terugkeer van de regering in Londen zou keren. Hij stelde Zwolsman vrachtwagens ter beschikking om de wapens in de Ursulakliniek te kunnen opslaan en zorgde voor papieren om de vele wegcontroles te kunnen passeren.
Hij liet valse exemplaren van Vrij Nederland met revolutionaire teksten verspreiden om zo tweedracht tussen (niet-communistische) verzetsgroepen te zaaien. Hij stuurde regelmatig Anton van der Waals aan voor specifieke operaties in het kader van het Englandspiel.
Hij organiseerde de actie waarbij Just van Hasselt valse bouwtekeningen met betrekking tot de V2-raket naar de geallieerde troepen Antwerpen zou brengen; een actie die uiteindelijk niet doorging.
Vlak voor de Duitse capitulatie in mei 1945 zag Frank kans om Den Helder te bereiken en daar met een Schnellboot naar Duitsland te varen.
Na de oorlog liet Crabbendam een buurman met de achternaam Frank arresteren en een jaar lang gevangenhouden, om voor te wenden dat Friedrich Frank gearresteerd was, zodat er geen opsporingen naar hem plaats vonden. In 1946 gaf minister van Justitie Van Maarseveen aan dat hij wilde dat er afgezien werd van de vervolging van Frank, ondanks dat die meer dan 150 doden op zijn geweten had. Wel ging een politieman nog een verklaring van hem opnemen, waarbij Frank aangaf dat hij op de hoogte was van het geheime besluit om afdeling B van het Bureau Nationale Veiligheid op te heffen en een Centrale Veiligheidsdienst op te richten.
In 1952 kwam Frank in dienst van een West-Duitse inlichtingendienst en werkte zo indirect weer samen met Nederlandse inlichtingendiensten.
Bron: https://www.rudi-harthoorn.nl/sichertheitsdienst-wehrmacht-en-ss/
WEGGUM.COM